2K11 KRUG

2K11 Krug (z rosyjskiego Круг – „okrąg”) to radziecki system rakietowy ziemia-powietrze, który został opracowany do eliminacji obiektów będących na dużym i średnim pułapie. Konstrukcja została opracowana w Związku Radzieckim w czasach zimnej wojny, w zakładach NPO Nowator, a produkowana w Fabryce Maszyn im. Kalinina w dzisiejszym Jekaterynburgu.

Prototyp urządzenia został po praz pierwszy zaprezentowany na defiladzie wojskowej w Moskwie w maju 1964, a do pierwszych jednostek egzemplarze bojowe trafiły już w roku 1965. „Chrzest bojowy”, czyli pierwsze udział w ćwiczeniach wojskowych wyrzutnia rakiet 2K11 Krug miał miejsce w 1967 roku.

Konstrukcja pojazdu opiera się na podwoziu gąsienicowym GM-123. Na nim rozmieszczone zostały dwie wyrzutnie rakiet o swobodnym obrocie (360 stopni) i maksymalnym przechyleniem do 70 stopni.

Źródłem energii dla rakiet są cztery osobne startowe silniki rakietowe działające na paliwo stałe – przymocowane są one do rakiety od strony zewnętrznej. Po wypaleniu się paliwa są odrzucane, a kiedy rakieta osiągnie pożądaną prędkość, uruchomiony zostaje napęd marszowy, który w 2K11 Krug ma postać silnika strumieniowego zasilanego naftą. 

2K11 KRUG

Państwo	ZSRR
Producent	Zakłady Mechaniczne imienia Kalinina
Typ pojazdu	samobieżny system rakiet ziemia-powietrze
Trakcja	gąsienicowa
Załoga	3 do 5 osób